کمپین نجات محیط بانان؛

محیط‌بان‌های در بند فقط با قاشق‌زنی آزاد نمی‌شوند!

سنت قاشق زنی

خورشید آنلاین

چند روزی است که در اخبار جسته و گریخته از تلاش یک موسسه خیریه برای نجات محیط‌بان‌های دربند خبرهای به گوش می‌خورد و کار حتی به تلویزیون هم رسیده است و قرار است در یک حرکت نمادین از مردم درخواست شود به‌جای هزینه کردن برای ترقه و فشفشه‌های چینی در شب چهارشنبه سوری با احیای سنت قاشق‌زنی دراین شب به چند محیط‌بان در بند کمک کنند تا نجات پیا کنند.

محیطبانی یک شغل پر خطر است 

حکایت محیط‌بان‌های ایرانی در چند سال اخیر حکایت پر از آب چشمی است که تلاش‌ها و تقلاهای مختلف هم هنوز نتوانسته راهکار مناسبی برای حل مشکلات و معضلات بسیار عجیب آن پیدا کند. محیط‌بانی شغل پر خطری است که در جریان آن بسیار رخ داده و می‌دهد که محیط‌بانان محبور می‌شوند رو در رو با شکارچیان غیرقانونی مبارزه کنند و وجود حداقل یک قیضه اسلحه در دست یکی از دو طرف این مبارزه ممکن است منجر به اتفاقات جبران ناپذیزی شود. آنچنان که معصومه ابتکار، رئیس سازمان محیط‌زیست یکبار عنوان کرده در سه دهه گذشته ۱۱۳ محیط بان توسط مهاجمان به منابع طبیعی کشور کشته شده اند و در۱۰ سال گذشته، هشت محیط بان به دلیل شلیک به شکارچیان در زندان به سر می برند.

همین مسئله و جدال نابرابری که در هر دو صورتش ممکن است منجر به خسارت‌های جبران ناپذیری به محیط‌بان‌های ایرانی و خانواده‌هاشان شود موجب شد تا در سال‌های اخیر جریان‌های مختلفی برای نجات دادن جان محیط‌بان‌های دربند ایرانی شکل بگیرد که انجمن گنجینه پشتیبان زیست بوم ایران یکی از آنهاست که در پویشی مردمی از هموطنان می خواهد به جای ترکاندن فشفشه و ترقه های جورواجور، با احیای رسم دیرین قاشق زنی، برای آزادی محیط بانان دربند، پول جمع کنند. اگرچه این پویش‌ها و کمپین‌ها تا کنون بارها و بارها نتیجه داده و نشان می‌دهد که مردم و سازمان‌های مردم نهاد در این زمینه به وظیفه خود در قبال محافظان محیط‌زیست به خوبی عمل کرده و می‌کنند اما ایرادات قانونی و حقوقی که در این مسیر وجود دارد همچنان آزار دهنده است و منجر به این می‌شود که همواره در لابلای اخبار خبر پای چوبه دار رفتن یک محیط‌بان آزارمان بدهد.

اما اگر از بخش نقش مردم و سازمان‌های مردم نهاد در این زمینه بگذریم، سازمان محیط‌زیست و نظام دولتی حفاظت از محیط زیست در این زمینه بسیار بیسار عقب‌تر از جایگاه واقعی‌اش حرکت کرده و می‌کند. محیط‌بان‌هایی که در یک دهه اخیر در زندان به‌سر می‌برند غالبا به یک دلیل در گرفتار شده‌اند. دفاع از خود حین انجام وظیفه! و می‌دانیم ذات کار آنها با این مسئله پیوند خورده است و هر آینه ممکن است محیط‌بانی در گشت‌زنی‌هایش در محوطه تحت نظارتش با شکارچی یا شکارچی‌های غیرقانونی برخورد کند که اگر دست خالی باشد معلوم نیست چه بلایی سرش خواهد امد و اگر مسلح باشد ممکن است به سرنوشت یکی از هشت محیط‌بانی دچار شود که اکنون دربند هستند. 

اساسا سوال اصلی اینجاست که اگر محیط‌بانی به خاطر اتفاقاتی در جریان کارش زندانی شد آیا این مردم و سازمان‌های مردم نهاد باید باشند که به کمک او بیایند یا اینکه سازمان محیط‌زیست باید مسئولیت پرداخت دیه را بر عهده بگیرد؟ در واقع اگر در حادثه‌های اینچنینی در حین انجام وظیفه محیط‌بان‌ها، آنها مقصر هستند که این سازمان محیط زیست است که باید دیه را تقبل کند و از طرفی دیگر بی‌شک به دلیل عدم آموزش کافی و تاثیرگذار کارمندانش که منجر به چنین اتفاقاتی شده هم مقصر است.

محیط‌بان‌ها در جریان این اتفاق مقصر نیستند

 اگر هم که محیط‌بان‌ها در جریان این اتفاق مقصر نیستند این ناشی از یک خلا قانونی و حقوقی است و کسی نمی‌پذیرد که فرد و افرادی که برای حدمت به این آب و خاک سال‌ها در زندان باشند و باز هم این سازمان محیط‌زیست است که باید با رای‌زنی‌های مختلف موجبات برطرف شدن این مشکل را فراهم آورد. به نظر می‌رسد عمده مشکل در ماجرای محیط‌بان‌ها در مورد دوم خلاصه می‌شود و باید عزمی جدی برای برطرف کردن خلاهای قانونی موجود در راه نجات محیط‌بان‌ها ایجاد شود و سازمان محیط‌زیست و نهادهای حقوقی به فکر ایجاد سازوکاری باشند تا دیگر شاهد زندانی شده و خطر اعدام محیط‌بان‌هایی که برای حفاظت از محیط‌زیست تلاش می‌کنند نباشیم.

شناسه خبر :782 
848 کلیک ها  شنبه, 15 اسفند 1394 ساعت 10:25
این مورد را ارزیابی کنید

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بالا