یک ذخیره طلایی در وضعیت فعلی اقتصاد

بهمن حاجات نیا

خورشید آنلاین

در شرایطی که بحران‌های بی‌شماری پیش روی زمینه‌های دیرینه‌ی اقتصاد کشورمان قرار گرفته است، به‌نظر می‌رسد لازم است راهکارهای جدیدتری را برای نجات از این وضعیت جستجو کرد. وقتی مسائلی همچون خشکسالی و بی‌آبی، تحریم‌ها و البته عملکردهای ضعیف برخی از مسئولان کشور، وضعیت اقتصاد نفتی، صنعت، کشاورزی و بسیاری زمینه‌های دیگر را به رنگ قرمز درآورده، منطقی است که ایده‌های دیگری را نیز برای گره‌گشایی از وضعیت فعلی و توسعه ایران عزیز بیازماییم.

شاید یکی از مهمترین فرصت‌هایی که می‌تواند کم‌جان شدن زمینه‌های فعلی را چاره کند، صنعت توریسم (گردشگری) است. صنعتی بسیار گسترده که امروزه به عنوان مهمترين صنعت دنیا، به سرعت توانسته در توسعه اقتصاد جهان مؤثر واقع شود و خود را به یکی از پایه‌های اصلی اقتصاد کشورهای مختلف مبدل سازد.
اگرچه بسیاری گردشگری را به عنوان مسافرت تفریحی تعریف کرده‌اند، اما واقعیت آن است که امروزه این صنعت طلایی، هم برای گردش‌گر و هم برای گردش‌پذیر نتایجی فراتر از یک تفریح را حاصل می‌کند. کمتر کسی بر اهمیت این صنعت و لزوم توجه به آن تردید دارد و اگر تفاوت‌های فراوانی در بهره‌وری از آن می‌بینیم، بیش از آنکه متأثر از رویکردها باشد از شیوه‌ی عملکردهای ما تأثیر می‌پذیرد.
در این میان، صنعت گردشگری هرچه باشد و هر تعریفی از آن بپذیریم، خصوصیاتی روشن دارد. یکی از این ویژگی‌های بارز این است که یک گردشگر توقع دارد در سفر خود -خواه تفریحی باشد یا نباشد- آنگونه که خود می‌خواهد زمان بگذراند. بر این اساس صنعت توریسم، صنعتی گردشگرمحور تلقی می‌شود.
اما متأسفانه یک نوع نگاه تمامیت‌خواهانه وجود دارد که از مهمانان‌شان می‌خواهد به تمامی به خواست سیستم خود عمل کنند؛ این طرز تفکر حتی از گردشگر می‌خواهد که مطابق خواست سیستم، مقصدش را انتخاب کند، به سلیقه او لباس بپوشد و حتی به خواست او فکر کند. اما تردیدی نیست که این شیوه رفتار، محکوم به شکست است و نه‌تنها به جذب گردشگر کمک نمی‌کند بلکه ضمن نقض غرض، گردشگر را نیز فراری می‌دهد.
شاید نتیجه چنین نگرشی باشد که کشور پرظرفیتی چون ایران در حالیکه یکی از پنج کشور مهم جهان از حیث جاذبه‌‌های پرشمار جهانگردی است، اما ازجمله سومین کشور «صادرکننده گردشگر» به آسیای صغیر به حساب می‌آید. در سوی دیگرِ، کشورهای کم‌وسعت و کم‌ظرفیتی در همسایگی ما توانسته‌اند به حدی در صنعت گردشگری موفق شوند که رقم حضور ایرانیان در این کشورها، سالانه بیش از ۷۰۰ هزار نفر، برآورد شده است. این حکایت از این دارد که ما اگر اهمیت بازی در این میدان را باور نکنیم، عملاً وارد یک قیف وارونه می‌شویم و قافیه را واگذار خواهیم کرد.
در هر حال گردشگری برای کشورهای همچون ایران که جاذبه‌های جهانگردی کم‌نظیری را در خود جای داده‌است، می‌تواند یک ذخیره طلایی برای صنایع و زمینه‌های درآمدزای دیگر محسوب شود؛ البته مشروط بر اینکه برنامه‌ریزی صحیح و جامع متناسب با واقعیت‌ها برای آن تدوین شود. شعله‌های امید، همچنان روشن است.

* صاحب امتیاز و مدیر مسئول هفته نامه ماه رویان

 

شناسه خبر :1863 
425 کلیک ها  دوشنبه, 08 شهریور 1395 ساعت 10:16
این مورد را ارزیابی کنید

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بالا